Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Επινοήσεις

Επινοήσεις

Και ποιος θα άντεχε - μου λες; -
σ' αυτή την κρύα κάμαρα, σ' αυτά τα κρύα σεντόνια
να ξεπαγιάζει άυπνος και να κεντά
όπως εμείς, αγρούς στα μαξιλάρια
- από αυτούς που τρέχουν τα παιδιά
κι απ' το κυνηγητό τους λαχανιάζουν -
μήπως και αποκάμουμε, μήπως μας πάρει ο ύπνος
και λυτρωμένοι το πρωί ξυπνήσουμε
μ' ένα στεφάνι αγιάζι στα μαλλιά.

Από τη συλλογή Ν' ανθίζουμε ως το τίποτα (2004) της Ευτυχίας Λουκίδου

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου
Δημοσίευση σχολίου