Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου), Πατρώα γη

Πατρώα γη

Τώρα που φτώχυνε η ζωή μέσ' στα πολλά της πλούτη
και ορφανέψαν οι καρδιές στη μοναξιά του κόσμου,
τώρα που φίλοι και δικοί μακραίνουν και ξεχνιούνται
και που λιγόστεψε το φως στα μάτια της ψυχής μας,
γυρίζω στην πατρώα γη, στο Άλλοτε, στο Τότε,
να ξαναβρώ ό,τι χάνεται απ' τ' άχαρο το Τώρα,
την Πίστη μας, τη Γλώσσα μας, την άπαρτη τη Μνήμη,
τα τρία αυτά μυριάκριβα κι ατίμητά μου δώρα
που δεν τα πήραν οι καιροί κι οι χρόνοι δεν τα σβήσαν,
που μου 'τυχαν κληρονομιά κι είπα να τα μοιράσω,
να μνημονεύουμε οι παλιοί, να μάθουν οι καινούργιοι
κι όλοι μαζί προσκυνητές για τους Παξούς να πάμε,
εκεί που εικόνες ομορφιάς και μνήμες ιστορίας
μιλούν με χίλια στόματα σ' όποιον μπορεί κι ακούει;

Από τη συλλογή Παξινοί Δεκαπεντασύλλαβοι (2005) της Ευτυχίας Μάστορα

Translatum: Favourite Poetry
/ Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου)
Δημοσίευση σχολίου