Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Μαρία Καραγιάννη, Ένα μετέωρο κλουβί ακατοίκητο

Ένα μετέωρο κλουβί ακατοίκητο

Είναι δεν είναι αυτά
τα μάτια του αγαπημένου μου
Τα κουβαλάει
σε μια παλάμη σκοτεινή
και χάνεται
κι αν φέγγει μέρα
τα ρούχα του ασύνορα
μπερδεύονται στο φως
και η νύχτα
αυτή ποτέ
δε μου τον δίνει ολόκληρο
σα να παλινδρομεί
ένα άστρο βιαστικό
απάνω του
και ξαφνικά αποσύρεται
και μένει εκεί
ο ίσκιος του
να υψώνει ένα κιγκλίδωμα
μες στον καμένο κήπο
κι ένα μετέωρο κλουβί
ακατοίκητο

Από τη συλλογή Το δίδυμο όνειρο (1979) της Μαρίας Καραγιάννη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
/ Μαρία Καραγιάννη
Δημοσίευση σχολίου