Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου), Αυτό το παραμύθι

Αυτό το παραμύθι

Στον αδελφό μου Σπύρο

Ξανάρθε το φθινόπωρο, ξανάφανε ο Σεπτέμβρης,
και πάλι ξεκινήσαμε το ίδιο το ταξίδι
με το καράβι της γραμμής, ίσια για το Νησί μας.
Κι αργομετρώ τα κύματα, στην κουπαστή ακουμπώντας,
να φεύγουν και να κυνηγούν, να 'ρχονται και ν' αφρίζουν
κι αναθωρώ στον ουρανό γλάροι να φτερουγάνε
και ψάχνω πέρα το Νησί, μα δεν το ξεχωρίζω,
κι όσο κι αν αρμενίζουμε, λες και δεν προχωρούμε.

Και γύρισα να σου το πω μα εσύ συλλογιζόσουν
και πρόλαβα το δάκρυ σου, πριν βγάλεις το μαντήλι,
που κίναγεν η μάνα μας και κίναγες μαζί της,
για να μαζέψει τη σοδειά, τη φτώχεια να γλυκάνει.
Βαρύς χειμώνας στους Παξούς, να βρέχει, να κρυώνει
κι ο ήλιος να το λησμονά να βγει να σας φωτίσει,
μα κι όταν σας θυμότανε, τον πρόφταινε το βράδυ.

Κι εσύ, εφτάχρονο παιδί, στεκόσουν στο πορτόνι
και καρτερούσες να φανεί, για το σχολειό τραβώντας,
ο δάσκαλος ο Κάφυρης, που πέρναγε καβάλα
και πίσω τον ξατρέχανε αλαφροπερπατώντας
πεντέξι σχολιαρόπαιδα... και πήγαινες μαζί τους.

Νωρίς η μάνα είχε βγει ζωσμένη τη μπροστέλα*
και κράταγε δυο κουσουριά* κι έφερνε και μια λάτα*
κι ως χάραζεν η χαραυγή, την έβρισκε στο δρόμο,
πότε για τα Παλιάμπελα, πότε για τις Ραχούλες
και πότε στην κατηφοριά, ίσια για τα Λειβάδια.
Και προχωρούσε βιαστικά, τις στράτες να προλάβει,
σκυφτή να μάσει τα κλωνιά, κανείς μην τα πατήσει.
Κι ολημερίς εμάζευε στα δύο διπλωμένη
και δούλευαν τα χέρια της χωρίς να σταματάνε
και γιόμιζε η μπροστέλα της, τα κουσουριά κι η λάτα
και πριν νυχτώσει φόρτωνε για το ντρουβειό* του Νιάχα.

Σ' άκουγα κι όσα μου 'λεγες σαν παραμύθι μοιάζαν
κι αυτή την ίδια τη στιγμή σφυρίζει το καράβι
κι εσύ στη μέση τ' άφηνες αυτό το παραμύθι
και μπήκαμε κι αράξαμε στου Γάη το λιμάνι.

*
μπροστέλα = ποδιά με μεγάλη τσέπη, που έβαζαν τις ελιές καθώς τις μάζευαν

κουσουρί = καλάθι
λάτα = ντενεκές
ντρουβειό = ελαιοτριβείο


Από τη συλλογή Παξινοί Δεκαπεντασύλλαβοι (2005)

Translatum: Favourite Poetry
- Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου)
Δημοσίευση σχολίου