Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008

Κλείτος Κύρου, Κραυγή 7

Κραυγή 7

Κάθε σου κίνηση ένα φέρσιμο πουλιών
Κάθε σου βλέμμα κ' ένα ραγισμένο κρύσταλλο
Έμαθες πια να συγχωρείς μπορείς και μόνος σου
Να ζήσεις τι σου χρειάζονται τόσες φωνές

Υποσκάπτουν τις ρίζες σου σφετερίζονται
Την έπαρσή σου τυμβωρυχούν μνήμες παλιές
Κι αποκαλύπτουν κάποιο πληγωμένο μυστικό
Που μάταια πάσχιζες να το κρατήσεις τόσα χρόνια

Από τη συλλογή Κραυγές της νύχτας (1960)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Κλείτος Κύρου
Δημοσίευση σχολίου