Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

Χ. Δ. Καλαϊτζής, Λευκή

Claude Monet, Peupliers au bord de l'Epte, 1890, oil on canvas (100 x 65 cm) private collection
Πηγή: http://www.intermonet.com/oeuvre/peuplier.htm

Λευκή

Λεύκα λευκή με λένε
λες και με γνώριζαν,

Στον λαιμό μου τα χαμηλά ακονίζω σύννεφα
βροχές υπότροπες και μεσημέρια.
Τραβάω τους κεραυνούς και καίγομαι
ορίζω ποταμούς που με ξηλώνουν.
- Όμως κάποτε πολύ αγάπησα τις συνήθειές μου.
- Τρέχει το φως κάτω στη ρίζα μου,
και καθρεφτίζει ήλιους το ποτάμι
νοσταλγώ τις φωνές μικρών πουλιών,
και δεν μπορώ τις νύχτες
του κρύου πριονιού και του χειμώνα.
- Κάποτε πολύ αγάπησα τις συνήθειές μου
και κάποια διπλανή μου,
που στ' αψηλά την τράβηξε τ' αστέρι.
Τώρα στον αγέρα τρίζουν οι φλούδες μου
και στην δροσιά τους θυμάμαι
τις τόσες φορές που με χαμήλωσαν.
Όμως οι ρίζες μου
είναι αυτές που τραβούν τα ποτάμια.

Από τη συλλογή Προπατορικά (2000) του Μπάμπη Καλαϊτζή

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Χ. Δ. Καλαϊτζής
Δημοσίευση σχολίου