Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Γιάννης Μασμανίδης, Σημείο

Σημείο

Σαν αμίλητος σβήνεσαι
επιθυμία μοναχή
που σαν ανακατευτεί στον βαρύ καπνό σου
στολίζεται σαν πρόσκληση.
Υπάρχουν τα «γιατί»
φάροι φωτεινοί που σ' οδηγούν
απ' την καθημερινή ομίχλη∙
τα πιστεύεις∙
τ' ακολουθείς -
όπως και την αδυναμία σου
κι ύστερα
οι σειρήνες θα ξανασφυρίξουν των τρένων
ο κόσμος αόρατος θα ξεφωνίσει.
Φεύγει;
Γιατί;
και συ θα τραβάς
το δρόμο στην κορφή του λόφου.
Αδύναμη φιγούρα
μια μικρή τελεία βαλμένη απρόσεχτα
σε κάποιο λευκό χαρτί θα φαντάζεις

Από τη συλλογή Εσκεμμένα (1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Γιάννης Μασμανίδης
Δημοσίευση σχολίου