Με τον Λάκη Χαλκιά
Η φάμπρικα
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης
Ερμηνεία: Λάκης Χαλκιάς
Η φάμπρικα δεν σταματά,
δουλεύει νύχτα μέρα,
και πώς τον λεν τον διπλανό
και τον τρελό τον Ιταλό
να τους ρωτήσω δεν μπορώ
ούτε να πάρω αέρα.
Δουλεύω μπρος στη μηχανή
στη βάρδια δύο δέκα
κι από την πρώτη τη στιγμή
μου στείλανε τον ελεγκτή,
να μου πετάξει στο αφτί
δυο λόγια νέτα σκέτα.
Άκουσε, φίλε εμιγκρέ,
ο χρόνος είναι χρήμα,
με τους εργάτες μη μιλάς,
την ώρα σου να την κρατάς,
το γιο σου μην τον λησμονάς,
πεινάει κι είναι κρίμα.
Κι έτσι, στο πόστο μου σκυφτός,
ξεχνάω τη γενιά μου,
είμαι το νούμερο οχτώ,
με ξέρουν όλοι με αυτό,
κι εγώ κρατάω μυστικό
ποιο είναι τ' όνομά μου.
Από το δίσκο Μετανάστες (1974)
Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009
Γιάννης Μαρκόπουλος & Γιώργος Σκούρτης, Η φάμπρικα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
2 Σχόλια:
Tι να σου πώ Βικυ.Όλα τα τραγούδια από τους "Μετανάστες" μας έθρεψαν τη ψυχή σε δύσκολα χρόνια.Ο πατέρας μου το 1974 βρέθηκε πρόςφυγας στο Λονδίνο 62 χρονών να πλένει πιάτα για να επιβιώσει.Το πρώτο ποίημα της συλλογης μου Ενα Πράσινο θολό περιγράφει τον πατέρα μου πρόσφυγα μετανάστη στην ομίχλη του Λονδίνου να αναπολεί το περιβόλι του στή Μόρφου που τη βλέπει σαν ένα πράσινο θολό.Όμως δεν χάνει την ελπίδα."Σαν γυρίσει το σύννεφο θα τρυγίσω το περιβόλι" Όμως ο πατέρας πέθανε πρόσφατα.Δεν ξέρω αν εμείς αξιωθούμε να το τρυγήσουμε.Νάσαι καλά Βίκυ που μας φέρνεις τοσους συνειρμούς.
Να 'σαι κι εσύ καλά, Γιάννη, που με βοηθάς με το σχόλιό σου να διορθώσω μια μεγάλη παράλειψή μου, που δεν ανέφερα το δίσκο όταν έκανα τη δημοσίευση.
Το τραγούδι αυτό ανήκει στο δίσκο «Μετανάστες» του 1974 και εκτός από τον Λάκη Χαλκιά τραγουδά και η Βίκη Μοσχολιού.
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα στούντιο της Columbia με παραγωγό τον Γιώργο Μακράκη (που του οφείλουμε πολλά όσον αφορά την παραγωγή και πρόσφατα τον τίμησε η εκπομπή «Στην υγειά σας» του Σπύρου Παπαδόπουλου).
Οι στίχοι όλων των τραγουδιών είναι του Γιώργου Σκούρτη και η μουσική τού Γιάννη Μαρκόπουλου.
Αξίζει να αναφέρουμε τους μουσικούς γιατί είναι όλοι τους σπουδαίοι σολίστες: Κώστας Παπαδόπουλος (μπουζούκι), Αριστείδης Μόσχος (σαντούρι), Μάριος Κώστογλου (κιθάρα), Χάρης Καλέας (πιάνο), Νίκος Κεχαγιάς (μπάσο) & Σπύρος Λιβιεράτος (κρουστά).
Ο δίσκος «Μετανάστες» ήταν από τους πρώτους που κυκλοφόρησαν μετά την μεταπολίτευση και είχε μεγάλη επιτυχία τόσο λόγω των στίχων όσο και λόγω του σπάνιου σμιξίματος της παραδοσιακής μας μουσικής με τη λαϊκή που πέτυχε ο Γιάννης Μαρκόπουλος.
Όσο για τους συνειρμούς - ναι, είναι αναπόφευκτοι, όσο θα υπάρχουν μετανάστες και φάμπρικες. Η Μόρφου θα 'ναι πάντα εκεί και το περβόλι θα σε περιμένει να το τρυγήσεις, όπως και το μανταρίνι να το ξεφλουδίσεις. Εύχομαι μέσ' απ' την ψυχή μου ν' αξιωθείς να ολοκληρώσεις όσα μείνανε στη μέση το συντομότερο δυνατό.
Προσπαθώ να βρω εδώ και καιρό το τραγούδι «Μετανάστης» του Μίκη Θεοδωράκη στο youtube, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει πουθενά.
Δημοσίευση σχολίου