Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Γιάννης Μαρκόπουλος & Μάνος Ελευθερίου, Μαλαματένια λόγια


Τραγουδούν: Λάκης Χαλκιάς, Βασίλης Λέκκας, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Κώστας Θωμαΐδης, Λιζέτα Καλημέρη, Σωτηρία Λεονάρδου

Μαλαματένια λόγια

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές.

Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία
και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ' αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά.

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ' του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή.

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ' το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ' ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά.

Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή.

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά.

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί.

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς.

Από το δίσκο Θητεία (1974)

6 Σχόλια:

and33 είπε...

Οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου δεν είναι μόνο μαλαματένια λόγια στο μαντήλι. Είναι μαλαματένιοι στίχοι στη ψυχή που μπαίνουν μέσα σου και χαράζονται λέξη λέξη.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Ειδικά αυτό το τραγούδι, Ανδρέα, κρύβει μέσα του όλη τη δύναμη και την αξία του Μάνου Ελευθερίου. Εδώ ξεφεύγει από την απλή στιχουργική και μιλάει ο ποιητής Ελευθερίου.

Πράγματι. Μαλαματένιοι στίχοι, σε ένα από τα σημαντικότερα μεταπολιτευτικά τραγούδια από το δίσκο «Θητεία» του 1974.

Να σημειώσουμε ότι την πρώτη εκτέλεση «επωμίστηκαν» τότε δύο από τους ερμηνευτές που βλέπουμε στο φιλμάκι από την εκπομπή «Στην υγειά μας», δηλαδή ο Λάκης Χαλκιάς και ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, μαζί με την Τάνια Τσανακλίδου.

Yiannis είπε...

Bικυ αυτό το το τραγούδι είναι επίτευγμα μουσικής έμπνευσης.Άψογο συνταίριασμα ποιητικής κ μουσικής έκφρασης.Νασαι καλά που μας τα υπενθυμίζεις.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Να 'ναι καλά ο Γιάννης Μαρκόπουλος κι ο Μάνος Ελευθερίου που το γράψανε, Γιάννη.

Όπως είδες στην απάντησή μου στον Ανδρέα, συμφωνούμε απόλυτα όσον αφορά τις εκτιμήσεις σου για το συγκεκριμένο τραγούδι.

Να υποθέσω ότι ήσουν στην Ελλάδα όταν πρωτοακούστηκε στις συναυλίες του Μαρκόπουλου; :-)

Yiannis είπε...

Bίκυ δε θυμαμαι να πηγα στη συναυλία αλλά το ακουγα παρα πολύ συχνά.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Αυτό είναι σίγουρο. Θυμάμαι ότι ο Γιάννης Μαρκόπουλος είχε έρθει αρκετές φορές για συναυλίες και στη Θεσσαλονίκη και πάντα ακουγόταν κι αυτό το καταπληκτικό τραγούδι.