Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου), Η Μάσιγγα

Η Μάσιγγα

Τότε, στα καλοθύμητα τα πρώτα μου τα χρόνια
σ' έβλεπα να πορεύεσαι στο γαϊδουράκι απάνω
με την ομπρέλα σου ανοιχτή για τον καυτό τον ήλιο
την ίδια που σε σκέπαζε και σε βροχές και μπόρες.
Κι άκουγα που μιλούσανε σεβαστικά για σένα
πως ήσουνα η Γιάτρισσα για το νησί μας όλο,
κι όπου είχε αρρώστια έτρεχες να τους γιατροπορέψεις,
τους άρχοντες και τους φτωχούς, γέρους, μικρούς, μεγάλους
κι αρχοντικό και φτωχικό ήταν για σένα ίδια.

Δεν την ψηφούσες τη βροχή, δε λόγιαζες το κρύο,
την κάψα δεν τη μέτραγες, τη νύχτα δεν σκιαζόσουν,
τον κόπο τον εξέχναγες, τον ύπνο λησμονούσες
κι ούτε λογάριασες ποτέ πόσο μακρύς ο δρόμος.
Διάβαινες ασταμάτητα από μιαν άκρη σ' άλλη
και πάσχιζες και γιάτρευες θέρμες και κεφαλάριες
κι όπου πονούν τα μάτια τους κι όπου πονούν τ' αυτιά τους
κι όπου ήταν ετοιμόγεννες για να τις ξεγεννήσεις
και σ' όλα τα πληγώματα και σ' όλα τα πονίδια
είχες εσύ το γιατρικό να δώσει την υγειά τους.

Σαν έμπαινες στα σπιτικά, έμπαινε ήλιου αχτίνα,
έμπαινε μάνα κι αδερφή και γιάτρισσα και φίλη
κι είχες στοργή στο μάλωμα κι αγάπη στην ορμήνεια
κι αντί να πάρεις πληρωμή -πού να 'βρουν να πληρώσουν-
άφηνες πάντα κάτι τι κάτω απ' το προσκεφάλι.

Εγιάτρευες, μονάκριβη, κοντά εξήντα χρόνους,
εξήντα χρόνους πλήρωνες τον όρκο και το χρέος,
τόσο μεγάλο κι ακριβό και χιλιοπληρωμένο
με τη ζωή σου ολόκληρη, μ' ό,τι είχες και δεν είχες.
Εκεί που σ' αναστήσανε, λευκομαρμαρωμένη,
διαβαίνω και σε χαιρετώ, σκύβω και προσκυνάω
και σου ζητώ να δέεσαι απ' τ' ουρανού τα μέρη
στο δρόμο που τον άγιασες κι εμείς να πορευτούμε.

Σημείωση της ποιήτριας:

Η ιατρός Μάσιγγα Μητσιάλη (1895-1982)

Η Μάσιγγα Μητσιάλη γεννήθηκε στη συνοικία Μποϊκάτικα Παξών. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε επί μια διετία με υποτροφία στη Βιέννη. Υπηρέτησε για δυο χρόνια στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, κοντά στον καθηγητή Τσάκωνα, ο οποίος συνήθιζε να λέει: «Το αυτί της Μάσιγγας είναι ανώτερο από τα ιατρικά όργανα».
Το 1924 επιστρέψει στους Παξούς, όπου μέχρι το τέλος της ζωής της άσκησε την ιατρική υποδειγματικά, υψώνοντάς την στη θέση που της ανήκει, αυτήν του λειτουργήματος και της αποστολής, αντισταθμίζοντας την έλλειψη των μέσων και τις δυσκολίες των συνθηκών με την απαράμιλλη αυταπάρνηση, αυτοθυσία και αυτοπροσφορά της. Το Νησί μας, ευγνωμονώντας την, έστησε την προτομή της στον προαύλιο χώρο του Κέντρου Υγείας Παξών.

Από τη συλλογή Παξινοί Δεκαπεντασύλλαβοι (2005)

Translatum: Favourite Poetry - Ευτυχία Γερ. Μάστορα (Παπαγεράσιμου)
Δημοσίευση σχολίου