Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Χ. Δ. Καλαϊτζής, Γαλλικός

Γαλλικός

Άραχνες κορφές και πέτρες δύσκολες
σκαλαθρεύοντας
άρχισα να κυλάω το χρυσάφι.
Σε κατηφόρες βουνών άφησα
να κυλήσει το χρυσάφι.
Μέσ' απ' το νερό και τα χέρια μου
στην άκρη της άμμου να κυλήσει,
εκεί που βυθίζω τον ίσκιο μου
με τον ιδρώτα των βοδιών ανακάτευα
ξέβγαζα πολύ τις όχθες μου
και στα πατήματά μου να ξελασπώσει.
Σε φλέβες λόφων και ξεροπήγαδα
σε χρόνους ήσυχους και κατηφόρες
άφησα να κυλήσει το χρυσάφι.
Όπως περνάει η σπίθα του κομήτη
μέσ' από δίστομο πιθάρι και απλώνει
άφησα να περάσει το χρυσάφι.

Σ' ανήμερους χρόνους μπόρεσα να πνίξω τα νερά μου.

Από τη συλλογή Λύθρον (1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Χ. Δ. Καλαϊτζής
Δημοσίευση σχολίου