Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, Ανατολίτικο

Ανατολίτικο

Στην λαγγεμένη Ανατολή,
με το χρυσάφι το πολύ,
σε μια νυχτιά θα φτάσω,
ντυμένη στο μεταξωτό,
σ' ένα παλάτι ζηλευτό,
έρωτα να χορτάσω.

Κλεισμένη μέσα στον οντά,
θ' ανάφτω γύρω το σεβντά
σ' όσους θα με κοιτάνε,
κι' από τους σκύλους πιο πιστοί,
στα πόδια μου γονατιστοί,
σκλάβοι θα με φυλάνε.

Σκλάβοι με δυνατά κορμιά,
σε μια ματιά μου, μόνο μια,
θα παίρνουν το κεφάλι
όποιου τολμήσει ναρνηθεί
μαζύ μου να στροβιλισθεί
μες στου έρωτα τη ζάλη.

Θαστράφτω στα διαμαντικά,
κ' ενώ ήχος σαντούρ γλυκά
στο δώμα μου θα φτάνει,
μέσα στα χέρια θα γυρνώ,
χωρίς καθόλου να πονώ,
από καρδιές γιορντάνι.

Κι' από το πιο φίνο κρασί,
σε μια μικρή κούπα χρυσή,
θα πιω για να μεθύσω,
κ' ίσως τη φλόγα της καρδιάς,
μες στόνειρο τρελής βραδειάς,
μπορέσω να τη σβύσω.

Από τη συλλογή Νύχτες αγρύπνιας (1932)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου
Δημοσίευση σχολίου