Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Γ. Θ. Βαφόπουλος, Τα παιδιά

[Από την ενότητα Η τριλογία του ανθρώπου]

Τα παιδιά

Οι γυρίνοι δεν έχουν γίνει ακόμα βάτραχοι.
Όμοια και τα παιδιά δεν έχουν τελειωθεί σ' ανθρώπους.
Είναι οι προάνθρωποι, που στρέφουνε το πρόσωπο σ' εμάς,
αλλά τον αφαλό τους κρατούν στη μήτρα της μεγάλης νύχτας.
Παίζουν μαζί, μα το καθένα στρέφεται στη μόνωσή του.

Των μικρών παιδιών οι φωνές δεν είναι καμωμένες
από ήχους πραγμάτων, που οι εμπειρίες τα κατοικούν.
Είναι από μνήμες αρχέγονες κι' από σιωπή πλασμένες:
Καθώς κινούνται, δε συγκρούονται μεταξύ τους∙ απαλά
γλυστρούν η μια δίπλα στην άλλη∙ διαπερνούν κάποτε,
όπως σπαθί το σώμα, δίχως καν να εγγίζονται:
Τόσο ανάλαφρες η σιωπή τις έχει κάμει.
Τόσο τέλεια η μόνωση τις περιβάλλει.

Πώς το κέλυφος τούτο να διαπεράσεις με το ξίφος
του δήθεν τελειωμένου ανθρώπου; Πώς να κατεβείς βαθιά,
απ' τα διάφανα μάτια των παιδιών, στον πρώτο θάνατο;
Στο δρόμο σου προς τον άνθρωπο έχεις χάσει τη μνήμη
από την πρώτη μόνωση κι' από την πρώτη σιωπή.

Έτσι όπως είσαι τώρα, απ' των καιρών τη σκόνη σκεπασμένος,
σ' απανωτά στρώματα, σαν την πανάρχαια τούτη γη,
πρέπει στο χρόνο μέσ' ανάστροφα να κινηθείς,
της κάθε σου στιγμής να ξεντυθείς τα ρούχα.

Όταν φτάσεις γυμνός στο τέρμα της αναδρομής,
στων προανθρώπων το σύνορο και των ανθρώπων,
τα πρωτινά σου ρούχα θα βρεις να σε προσμένουν.
Όμως θάναι στενά, για να μπορούν να σε χωρέσουν,
καθώς θάχεις φαρδύνει απ' τις ανθρώπινές σου μνήμες.

Θάσαι ένας άγγελος, εξορισμένος απ' το μέλλον
των άλλων αγγέλων στο παρόν τους, που θάναι τώρα
το παρελθόν σου. Κι' αν φωνάξεις δυνατά:
«Γυρίνοι, που δεν είσθε ακόμα βάτραχοι».
Κι' αν φωνάξεις πάλι: «Κοριτσάκι,
που ακόμα δεν είσαι ματρώνα σε οίκον ανοχής».
Κι' αν ξαναφωνάξεις: «Αγοράκι, που δεν είσαι ακόμα
αμοιβός έρωτος ή μέλος του κοινοβουλίου»,
δεν θ' ακούσουν: Η φωνή σου θα κοίτεται στο μέλλον.
Η ακοή τους θα τη συλλάβει, όταν οι βάτραχοι
αρχίσουν να κοάζουν μες στο τέλμα τους.
Αλλά τότε δε θα μπορούνε να την εννοήσουν,
γιατί το νόημά της θα κοίτεται στο παρελθόν τους.

Από τη συλλογή Η μεγάλη νύχτα και το παράθυρο (1959)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γ. Θ. Βαφόπουλος
Δημοσίευση σχολίου