Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Θέμης Λιβεριάδης, Εν έτει 1986 υφιστάμενος

Εν έτει 1986 υφιστάμενος

Κάθισε ανάμεσό μας στο τραπέζι
είπε να σταματήσουμε αυτήν τη μουσική
διάλεξε τη μεγάλη καραβίδα
της τσάκισε τα πόδια
όπως παλιά το χέρι του
ρούφηξε το κρασί ως κάτω διψασμένος
και κάρφωσε το βλέμμα του στην όμορφη
χάρισε μου είπε βραχνά τ' ονοματάκι σου
εκείνη έπαιζε τη δύσκολη
της έπιανα κι εγώ το γόνατο κάτω απ' το τραπέζι
ίσως σε λεν Ελευθερία μουρμούρισε
και μες στα μάτια του χύθηκε αίμα
άμα σε βάλω από κάτου
μπορεί και να σε βαρεθώ
όπως αυτοί που σε πλαγιάζουν

έκανε πέρα την καρέκλα
πετώντας πάνω στ' αποφάγια 165 γρόσια
για τόσο μέτρησε αυτόν τον ρεφενέ

Από τη συλλογή Ο θάνατος του ζώου, 1958-1988 (1989)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Θέμης Λιβεριάδης
Δημοσίευση σχολίου