Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, Σα δυο πλανήτες

Σα δυο πλανήτες

Στη γήινη τη σφαίρα βρεθήκαμε οι δυο,
πλανήτες μες στάλλα ταστέρια.
Χωρίζουμε κάποτε λίγον καιρό
και σμίγουμε πάλι τα χέρια.

Δεν έχει η ζωή μας κανένα σκοπό,
μια μοίρα σκληρά μας ενώνει.
Τον πόνο μαζί τραγουδούμε κι' αυτό
γλυκά την καρδιά μας μερώνει.

Από τη συλλογή Νύχτες αγρύπνιας (1932)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου
Δημοσίευση σχολίου