Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Ζωή Καρέλλη, Αγάπη

Αγάπη

Ποιος ημπορεί ν' απλώσει
τη γλυκειά την ώρα,
να τυλιχτεί σ' αυτήν και ν' αποκοιμηθεί;
Σε όνειρο να θυμηθεί
της μάνας του τα σπλάχνα,
για να μη φοβηθεί
που στην πυκνή τη γη θα ξαπλωθεί.

Από τη συλλογή Το πλοίο (1955)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ζωή Καρέλλη
Δημοσίευση σχολίου