Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, Καρδιάς ερείπια

Καρδιάς ερείπια

Περήφανη η καρδιά μου είναι κι' απέραντη,
όσο καμιά στον κόσμο δεν είν' άλλη.
Καρτερικά της μοίρας τα χτυπήματα
τα δέχεται μες στης ζωής την πάλη.

Μοιάζει η καρδιά μου --αλίμονο!-- με μια έρημη
από βαρβάρους χώρα ρημαγμένη.
Τι κι' αν οι ομορφιές της νεκρωθήκανε;
Κάτι απ' την αρχοντιά της απομένει.

Κάτι η καρδιά μου μέσα στην ατέρμονη
και ματωμένην έκτασή της κλείνει,
απ' τη μεγάλη τρικυμία του έρωτα
και κάτι απ' της μετάνοιας τη γαλήνη.

Από τη συλλογή Νύχτες αγρύπνιας (1932)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου
Δημοσίευση σχολίου