Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Νίκος Μυλόπουλος, Σώμα και άρωμα

Σώμα και άρωμα

Σώμα και άρωμα υπαινιγμός
Τακούνια κρύσταλλα.
Βγαλμένα ρούχα...
Ακολουθώντας θαμπούς λεκέδες
Πάνω στο χιονισμένο σου φόρεμα
Ανταμώνω ένα πουλί.
Που κάποιοι ονόμασαν λαγνεία
Να σέρνει μόνο τη σιωπή
Κι ευθύς αναδύομαι κουρσευτής
Στις χαμηλές πεδιάδες των μερισμάτων σου.

Από τη συλλογή Δυο παράθυρα με κιμωλία (2005)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Νίκος Μυλόπουλος
Δημοσίευση σχολίου