Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Βασίλης Ιωαννίδης, Φεγγάρια στο βυθό (Ανθίζει κάποτε ο κήπος...)

Ανθίζει κάποτε ο κήπος
μαραμένα λουλούδια

Οι ρίζες γυρεύουν λίγο φως
να ξεδιψάσουν
και τα κομμένα μέλη από πηλό
τρίβονται ολοένα

απλώνουν σα λεκές στον ουρανό
και κρύβουν τα φεγγάρια

Σαν τα κουρέλια
κρέμονται οι μέρες
και η θάλασσα γεμίζει μπάζα
απ' τα συντρίμμια
που ξεβράζουν τ' άστρα

Από τη συλλογή Φεγγάρια στο βυθό (1995)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Βασίλης Ιωαννίδης
Δημοσίευση σχολίου