Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Μαρία Καραγιάννη, Δίχως ηχώ

[Από την ενότητα Μυστική δίοδος, ΙΙ (1987-1988)]

Δίχως ηχώ

δεν έχω πια τι να σου πω. Ο κάθε ήχος
ώρες ώρες
σα να ' χουν σμίξει μέσα μου
πέτρα την πέτρα
τα λατομεία του κόσμου. Ένας γδούπος
δίχως ηχώ. Ή ένα πάφλασμα υπόκωφο
στη στέρνα
που ήσυχα σβήνει
και όλα στον πυθμένα ήσυχα

Από τη συλλογή Μυστική δίοδος (1989)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Μαρία Καραγιάννη
Δημοσίευση σχολίου