Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Γιώργος Καλιεντζίδης, Μικρές σιωπές (21)

21

Μπρος στο παράθυρο περνούσαν άνθρωποι
- τυλιγμένα σώματα - μες στη φθινοπωρινή εσθήτα.
Τα βήματα τους αφημένα στη λάσπη
μπερδεύονταν ολοένα καθώς
έπεφτε η νύχτα και πολιορκούσε την πόλη.

Σκοντάφταν πάνω στις πέτρες
που ’ριξαν χτες βράδυ τα παιδιά.
Χτες είχε ήλιο και παίξαν ξένοιαστα,
σήμερα η σιωπή τους μόνο.
Οι ανώνυμοι βιαστικοί μου φίλοι χάθηκαν
εκεί στο φράξιμο της πολυκατοικίας.
Πλάκωσε το βράδυ. Η πολιορκία τέλειωσε,
μα το παράθυρο έμεινε εκεί.

Από τη συλλογή Μικρές σιωπές (1981)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιώργος Καλιεντζίδης
Δημοσίευση σχολίου