Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Ένας τέλειος κόσμος...

Ένας τέλειος κόσμος...

Κανείς δε μας κάνει έξωση
από τούτη την κόλαση.
Ο δημιουργός παραιτήθηκε.
Τα ένοχα μήλα τέλειωσαν.
Εξάγονται οι πειρασμοί τελευταία.
Αφήνουν έτσι περισσότερο κέρδος.
Ο πονηρός όφις άλλαξε επάγγελμα.
Έγινε ασφαλιστής συνειδήσεων.
Αποζημιώνει αφείδωλα
προκατασκευασμένα ατυχήματα
ετοιμόρροπων σχέσεων.
Η γύμνια θεωρείται προνόμιο.
Γυμνό κυκλοφοράει το ψέμα
χωρίς διόλου να ντρέπεται.
Μόνο η αλήθεια φοράει
φύλλο συστολής
για να μην περιγελούν το ανεπίκαιρό της.
Η αδελφοκτόνος ιδιοτέλεια
μοιράζει πλήθος αυτόγραφα
στους επίδοξους θαυμαστές της.
Τριγύρω τα πουλιά τραγουδάνε το θάνατο
πιασμένα σε σχήμα πετρελαιοκηλίδας.
Κι ο άψογος άνθρωπος
πλάθεται πια από μεταλλαγμένο πηλό
γαρνιρισμένο με καθαρή διοξίνη
κι εντός του εμφυσάται πνοή
διοξειδίου του άνθρακα.
Ένας τέλειος κόσμος
στην απόλυτή του ευτέλεια.

Από τη συλλογή ΑΡ.ΠΑ σε περισυλλογή (2001)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Παναγιώτης Αργυρόπουλος
Δημοσίευση σχολίου