Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Κατερίνα Καριζώνη, Αφήστε ήσυχα τ' αγάλματα

[Από την ενότητα Τρεις ιστορίες με αγάλματα]

Αφήστε ήσυχα τ' αγάλματα

Αφήστε ήσυχα τ' αγάλματα στους τοίχους
άρχισαν πάλι ένα-ένα να ξυπνούν.

Χειρονομούν, συμπλέκονται, παλεύουν,
απ' τον ασβέστη ξεπροβάλλει ένα χέρι
ένα μισοθαμένο πρόσωπο αναδύεται
κι άλλα κορμιά χωνεμένα ξεχωρίζουν
θέλουν να βγουν μα δεν μπορούν
αλλού είναι το πέρασμα, βαθύτερα,
εκεί, στο τραύμα που άφησε ο χρόνος
στο ρήγμα που άνοιξε κάποτε η αγάπη.

Αφήστε ήσυχα τ' αγάλματα στους τοίχους
και μη ταράζετε τον μαγεμένο ύπνο τους
σκοτώνουν άμα τα ξυπνήσεις, έλεγες,
δεν ξέρουν άλλο τρόπο να υπάρχουν.

Από τη συλλογή Τα παγώνια της μονής Βλατάδων (1992)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Κατερίνα Καριζώνη
Δημοσίευση σχολίου