Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Χλόη Κουτσουμπέλη, Φάλαινα

Φάλαινα

Κάθομαι πάνω σ' ένα τρίγωνο από χρώματα,
τα πόδια μου αιωρούνται στο άπειρο,
μια μωβ μπανάνα κρέμεται από το ταβάνι,
έξω μικρές μπάλες χιονιού φωσφορίζουν στο σκοτάδι,
χιονίζει παιδιά,
ανέφελα μικρά στρόγγυλα παιδιά,
μαλακά ακουμπούν πάνω στο χώμα
και αναλύονται σε μικρούς γαλαζόασπρους κύκνους
στο μέγεθος του δάκτυλου,
έγκυες γυναίκες με ξέπλεκα μαλλιά,
γυμνές και δακρυσμένες αγκαλιάζουν μια διάφανη μέδουσα,
μια γαλάζια φάλαινα κυλάει στην κουζίνα μου,
μια φυσαλίδα κίτρινη κοιτιέται στον καθρέφτη
και σκάει σε εκατομμύρια ξεκαρδισμένους υδρατμούς,
είναι Τετάρτη βράδυ,
ανάμεσα στο πριν και στο μετά,
στο κάπου και στο πουθενά,
σ' έναν πλανήτη,
σε μια χώρα,
σ' ένα σπίτι.

Από τη συλλογή Η νύχτα είναι μια φάλαινα (1990) της Χλόης Κουτσουμπέλη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Χλόη Κουτσουμπέλη
Δημοσίευση σχολίου