Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Αναστάσης Βιστωνίτης, Αστρολογία

Αστρολογία

Ι

Τα βουνά.
Ανοίγει το γαλάζιο ρήγμα - μαρμαρυγή.
Οι αστέρες συντρίμμια των πάγων.

Εντός μου
ο λυγμός των δασών.
Τα σπασμένα δέντρα
στην αρχή του φωτός.
Οι αντίλαλοι ενός κόσμου που χάνεται
σε κρότους κρυστάλλινων τυμπάνων.

ΙΙ

Χρόνια.
Το καλοκαίρι στο χάος -
άρωμα παλιού βιβλίου.

Με μια μικρή πόλη στα μάτια
εκεί - που σβήνουν
τα δυσμικά μας όνειρα.
Είμαστε μόνον
η σύγχυση των προσώπων.

ΙΙΙ

Άρματα δρεπανηφόρα.

Ληστές των πλανητών,
ρωγμές των υδάτων -
- η μάχαιρα στις φλόγες.

Το πρόσωπό μου
βορά των λύκων.

IV

Η πολιτεία - φλόγα και μάρμαρο.
Παιδί, εμβατήριο.
Ιστορία, σύννεφο.

Οι άνθρωποι - σώματα λιγνά.
Στην πτώση, στο χώρο, στη μοναξιά.

Μετά τον θάνατο της μουσικής,
σιγεί ο ήλιος.

Από τη συλλογή Μετοικεσία (1972)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Αναστάσης Βιστωνίτης
Δημοσίευση σχολίου