Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Γιάννης Υφαντής, Μία θεά των

[Από την ενότητα Του έρωτα και της αθωότητας]

Μία θεά των
(Αλλάζοντας φύλο σ' ένα ποίημα του Καβάφη)

Όταν καμμιά τους επερνούσεν, απ' της Διαγωνίου
την αγορά, περί την ώρα που βραδυάζει,
σαν νταρντανέ και τέλεια ωραία γκόμενα,
με τη χαρά της αφθαρσίας μες στα μάτια,
με τ' αρωματισμένα καστανόξανθα μαλλιά,
οι διαβάται την εκύτταζαν
κι ο ένας τον άλλονα ρωτούσεν αν την γνώριζε
κι αν ήταν Ελληνίς ή Αλβανίς, Βουλγάρα ή Ρωσίς. Μα μερικοί
που με περισσοτέραν προσοχήν παρατηρούσαν,
εκαταλάμβαναν και παραμέριζαν.
Κ' ενώ εχάνετο κάτω απ' τες στοές,
μες τες σκιές και μες στα φώτα της βραδιάς,
πηγαίνοντας προς τα Λαδάδικα που μόνο
την νύχτα ζουν, με όργια και κραιπάλη
και κάθε είδους μέθη και λαγνεία,
ερέμβαζαν ποια τάχα ήταν εξ Αυτών
και για ποιαν ύποπτην απόλαυσί της,
στης Τσιμισκή το πεζοδρόμιο κατέβηκε,
απ' τα Προσκυνητά, Πάνσεπτα Δώματα.

Θεσσαλονίκη, 1996

Από τη συλλογή Έρως ανίκατε μάχαν (2004)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Γιάννης Υφαντής
Δημοσίευση σχολίου