Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Θέμης Λιβεριάδης, Ερωτικό

Ερωτικό

Πιο δυνατή από άγαλμα
Είσαι εγγύηση της μοναξιάς μου
Μεταχειρίζεσαι με σεβασμό την τρέλα
Σαν επαίτη τη λογική
Βάζεις στη χούφτα μου
Το κέρμα τής ενοχής
Απόξυσες το έμβρυο πάθος
Κι απομακρύνεσαι με κίτρινα βήματα
Μου χάρισες ένα ψαλίδι
Για τις σελίδες που έρχονται
Μεταμορφώνεσαι σε Άγνωστη
Και οι καθρέφτες ανοίγουνε να σε δεχθούν
Όσοι φοβούνται τους καλύπτουν με λευκό πανί
Χτυπάν τα δόντια μου καθώς τα βήματα τυφλού
Με ρίγος αστραπής τρέμει ο ουρανός
Σε στάβλο μακρινό δουλεύει χρόνια ο πατέρας
Σκοτώνει τ' άλογα
Με αφουγκράζεται
Γονατίζω για το φιλί στο χώμα

Εσύ
Υπερασπίζεσαι το άσυλό σου
Χρόνια και όρθιος στην πόρτα τού ονείρου
Δε μου λες να κάτσω.

Από τη συλλογή Η κηδεία του Εγώ (2005)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Θέμης Λιβεριάδης
Δημοσίευση σχολίου