Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Ευδοκία Τσαρσιώτου, Το ρολόι του Χρόνου

Το ρολόι του Χρόνου

Οι δείκτες του ρολογιού ασταμάτητα χτυπούν
μες στου χρόνου την καρδιά
και πίσω δεν ξαναγυρνούν.
Τρέχα χρόνε μακριά
να προλάβεις την χαρά
μήπως και το σκότος βρει, και ξαναγεννηθεί...
Μήπως είναι άπιαστο πουλί.
Μήπως της χαράς το φως ψάχνει νάβρει λυτρωμό,
μες στου χρόνου τα δεσμά;
Σταμάτα, χρόνε, την τροχιά, νάβρουν οι δείκτες την σκουριά.
Μόνο γαλήνη τώρα θα νιώσει η χαρά.
Και οι δείκτες του ρολογιού θα πάψουν να χτυπούν.
Ένα διάλειμμα είναι κι αυτό μες στου χρόνου τον ρυθμό.
Διάλειμμα; Ή μήπως όνειρο ήτανε;

Από τη συλλογή Αναλαμπές στο χωρόχρονο (1991)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ευδοκία Τσαρσιώτου
Δημοσίευση σχολίου