Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Μυρτώ Αναγνωστοπούλου, Όνειρο

Όνειρο

όνειρο
που γλίτωσε από την εποχή των μετάλλων
που γλίστρησε από την απόχη του τετράγωνου πρωινού
με γλώσσα σκληρή του κουβεντιάζω
ένα-ένα του ξεριζώνω τα τρυφερά δόντια
μα εκείνο σαν μωρό χαμογελάει κι ανοίγει
μια κρύπτη κατακόκκινη
κάτω από τη γυναίκα
που είμαι

Από τη συλλογή Κυκλικά (1982)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Μυρτώ Αναγνωστοπούλου
Δημοσίευση σχολίου