Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, Η αδελφή τής ψυχής μου

Η αδελφή τής ψυχής μου

Θάλασσα, πόσο μοιάζετε, σα νάσαστε αδελφές!
Έτσι και μένα σαν και σένα ανήσυχη η ψυχή.
Θάλασσα, κλείνει μέσα της ορμές πολύ κρυφές,
κ' είναι βυθός τρισκότεινος η κάθε της πτυχή.

Κ' είναι φορές που γίνεται καθάρια σαν και σένα
και κάθε μάτι μέσα της μπορεί να βυθιστή,
κ' είναι φορές που υψώνετε κύματα βουρκωμένα
του πάθους σας, που πνίγετε σ' αυτά τον εραστή.

Θάλασσα, πόσο μοιάζετε, σα νάσαστε αδελφές!
Το μίσος και ο έρωτας σάς θρέφουνε μαζί.
Παράξενες είστε κ' οι δυο κι' αλλάζετε μορφές,
γιατί κάποιο μυστήριο μες στις ζωές σας ζει.

Από τη συλλογή Νύχτες αγρύπνιας (1932)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου
Δημοσίευση σχολίου