Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Ο πίθος και το φανάρι (Ιριδισμοί αδειανού όστρακου...)


Γιώργος Καζαντζής & Θοδωρής Μπεμπέκης, Σεντόνια δίχτυα (με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη)

Ο πίθος και το φανάρι (απόσπασμα)

Ιριδισμοί αδειανού όστρακου κι η ζωή δραπέτης. Η ηχώ ξυπνάει τη μοναξιά και η τυφλότητα περιφέρει το μπαστούνι της και κροτεί στα σκοτεινά των τάφων.

Όμως να μου το θυμηθεί, λέει η δροσιά στο φύλλο, δε θα ξανάρθει εδώ πουλί, δε θα βοσκήσει κάμπια, η κυριαρχία τής φύσης πάνω στον άνθρωπο έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, τώρα ο άνθρωπος κυριαρχεί στη φύση και τρώει τον άνθρωπο, απομένει η πτήση στο αχανές διάστημα του ονείρου, όμως κάθε μείξη σάρκας και οστών είναι στείρα απομίμηση φλογέρας κι ανώφελο να φοράς κατάσαρκα σάβανο και να χαμογελάς ηλίθια στους τεθλιμμένους αγνοώντας τα ονόματα των λουλουδιών πώς συνθέτουν τα τσέρκια των στεφάνων, η πράξη ξέρει να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα για να χωράει μέσα της η πραγματικότητα, μόνο κανείς δεν ψάχνει πια το φευγάτο ανάλαφρο ή την ευωδιά πέρα από κάθε όριο και όρο.

...

Από τη συλλογή Ο πίθος και το φανάρι (1993)
Δημοσίευση σχολίου