Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Ο πίθος και το φανάρι (Αιώνες το συν...)

John William Waterhouse, Diogenes, 1882
Oil on canvas, 208,3 × 134,6 cm, Art Gallery of New South Wales
Πηγή: Wikipedia

Ο πίθος και το φανάρι (απόσπασμα)

Ειπέ μοι, ω κύον, τίνος ανδρός εφεστώς σήμα φυλάσσεις;
Του κυνός. Αλλά τις ην ούτος ανήρ ο κύων;
Διογένηςγένος, είπε. Σινωπεύς ός πίθον ώκει;
και μάλα, νυν δε θανών αστέρας οίκον έχει.

Αιώνες το συν (+) του σταυρού συντίθεται από νωπούς ανθρώπους και τάφους αρτιγέννητους. Το σκότος καιροφυλακτεί και το φανάρι ανήμπορο.

Ο Διογένης, ή κάθε ταπεινός που κυλάει το πιθάρι του, όπως ο κάνθαρος το μικρό του σύμπαν, βγάζει χαράματα περίπατο τον μέσα σκύλο του φορώντας κατάσαρκα τον μαινόμενο Σωκράτη κι αγανακτεί που του κρύβουνε τον ήλιο και τον εμποδίζουν να συνδράμει στην ανέγερση του τείχους που πάντα πρέπει να χτίζουμε γύρω μας χωρίς αιδώ αλλά με περίσκεψη, σκέφτεται πως παντού τα ίδια συμβαίνουν κι οι αρετές είναι όλες σφάλματα, ξίφος μέσα στη θήκη που φοβάται να βγει και να συναντήσει το κόσκινο της καρδιάς, αντίθετα με τα αρπαχτικά που άγρια ξεσκίζουνε τις σάρκες, δεν ψάχνουν για το νόημα της ζωής, παρά για την αλμυρή της γεύση.

...

Από τη συλλογή Ο πίθος και το φανάρι (1993) του Νίκου Γρηγοριάδη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Νίκος Γρηγοριάδης
Δημοσίευση σχολίου