Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Ο Πόντιος


Πυρρίχιος (από την τελετή λήξης στην Ολυμπιάδα τής Αθήνας το 2004)

Ο Πόντιος

Ο Πόντιος είναι Πόντιος, έλεγε ο παππούς μου, κι όσο και να τον πλένεις πάντα στο δέρμα του φεγγοβολά ζωγραφισμένος ο πυρρίχιος και χορεύει στο μάτι του η Μαύρη θάλασσα μ' ένα δελφίνι. Ανεβασμένος στο τελευταίο κλωνάρι τ' ουρανού κρατά, όπως οι Άγιοι, στην αγκαλιά του γυμνές παρθένες που αναβλύζουν μύρο. Το άλογό του πίνει νερό από τη λάμψη τής χλόης, κι όπου κινείται η Μοίρα βάζει μπροστά το ένα του φτερό, κι όπου χλοάζει φύτρο με τ' άλλο το σκεπάζει. Και το κορμί του μες στα τόσα πλην αυτού του κόσμου και του άλλου είναι το μέγα πλούτος και η λάμψη όπου χτίζει το σπίτι του και το γκρεμίζει απέναντι στα φώτα των γυμνών παρθένων, ώσπου ν' αντιφεγγίσει Αχειροποίητο.

Από τη συλλογή Βουστροφηδόν. Το σύνταγμα της ζωής (1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Νίκος Γρηγοριάδης
Δημοσίευση σχολίου