Μιχάλης Χριστοδουλίδης & Μιχάλης Γκανάς, Εσωτερικές ειδήσεις (με τον Γιώργο Νταλάρα)
[Από την ενότητα Το τελευταίο μήνυμα]
Τα τραγούδια
Πώς γίνεται κι ακούω ακόμη τα τραγούδια
- εκείνοι έχουνε πεθάνει κι έχουν θαφτεί
με τ' άρματά τους στα βουνά.
Ο νέος που μιλούσε απ' το μπαλκόνι
απομακρύνεται με μεγάλες κινήσεις
μέσα στη νύχτα φορτωμένος οράματα.
Οι άλλοι κρύβονται και κοιτάζουν μέσα
από κρυψώνες κι υπόγεια παράθυρα.
Όσοι πιάστηκαν έχουν μια μνήμη
σαν ατζέντα ημερολογίου.
Ακόμη κι οι ποιητές
έχουνε χάσει πια
την ακοή τους.
Από τη συλλογή Η φωτογραφία μαζί με το τελευταίο μήνυμα (1998)
Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Νίκος Γρηγοριάδης
Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009
Νίκος Γρηγοριάδης, Τα τραγούδια
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
4 Σχόλια:
Που σαι μικρή εσυ?
Αμα δεν σου στειλουν κατι δεν στελνεις ποτε ε?
Δεν χρειαζεται να στο πω το ξερεις
Απο αυριο θα μαι Χαλκιδα καλως εχοντων λιγες μερουλες με την κολλητη ξερεις στο σπιτι της.
Ελα να σε κερασουμε κατιτίς!
Δεν σου είπε η κολλητή; Είχα σοβαρό πρόβλημα με τον υπολογιστή και μόλις κατάφερα να τον ξαναπάρω στα χέρια μου, αλλά πρέπει να ξαναπεράσω όλα τα προγράμματα και έχω μείνει πολύ πίσω στη δουλειά. Γι' αυτό χάθηκα.
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Το πιθανότερο είναι πως όχι. Αλλά θα σας πάρω τηλέφωνο μόλις σενιάρω το μηχάνημα, ναι;
Κοιτάξτε να το γλεντήσετε και για μένα.
Πολύ μου άρεσε το βίντεο. Ειδικά το ποίημα του Γκανά πολύ με εκφράζει. Δεν το είχα ξανακούσει. Ευχαριστώ.
Εγώ το είχα ξανακούσει, Γιώργο, αλλά το 'χα ξεχάσει και το θυμήθηκα την τελευταία στιγμή όταν χρειάστηκε να βρω βίντεο για το ποίημα του Νίκου Γρηγοριάδη. Κι εμένα με εκφράζει και χαίρομαι που συμφωνούμε για μια ακόμη φορά.
Δημοσίευση σχολίου