Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Κάπου φυσούν οι άνεμοι


Kansas, Dust in the wind

Κάπου φυσούν οι άνεμοι

Κάπου φυσούν οι άνεμοι
και βροντούν τα παράθυρα του κόσμου.
Σπασμένα τζάμια καρφωμένα
στις ψυχές των ανθρώπων.

Απάνω οι άγγελοι
με το ένα φτερό στη γη βουτηγμένο στο αίμα
με τ' άλλο στα νέφη αναποφάσιστοι
ή ανίκανοι να σαλέψουν.
Στο τέλος οι νεκροί υπερισχύουν
έχοντας το προνόμιο της αθανασίας
και τη συνήθεια της ερημιάς.

Αν τρίζουν τα δόντια τους, δεν είναι από οργή
αλλά γιατί μασούνε την ψυχή τους
που είναι γεμάτοι αδικαίωτους αγώνες
ή θραύσματα θρυμματισμένου κεραυνού.

Από τη συλλογή Το αθέατο μέσα μας (1988)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Νίκος Γρηγοριάδης
Δημοσίευση σχολίου