Κυριακή, 12 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Τα φτερά


Τα φτερά

Έτσι που ολοένα μιλάς,
τα λόγια σου δένουν γύρω μου φωτεινούς κύκλους.
Όσο απλώνω τα χέρια, τυλίγομαι σ' αόρατο δίχτυ.

Όταν σωπαίνεις, είσαι πια ανυπεράσπιστη
μια ευωδιά σάρκας απλώνεται, τα ρούχα γλι-
στρούν στο πάτωμα, τα χείλη τρέμουν και ριγούν.

Όμως την ώρα εκείνη φυτρώνουν στο κορμί σου
δυο κάτασπρα φτερά και σ' ανυψώνουν.

Από τη συλλογή Δειγματοληψία Α' (1981)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Νίκος Γρηγοριάδης
Δημοσίευση σχολίου