Κυριακή, 5 Ιουλίου 2009

Κατερίνα Καριζώνη, Ανεξάντλητα καλοκαίρια

Ανεξάντλητα καλοκαίρια

Ανεξάντλητα καλοκαίρια
πολιτείες δίχως προορισμό
φως από γρανίτη.

Α, αυτές οι μνήμες!
Συμμερίζονται το χρόνο
μας εκδικούνται
αυτά τα σώματα
συμμερίζονται το θάνατο
έρχονται και φεύγουν
λικνίζονται με τη δίψα τού πολέμου
και της αγάπης που δεν εξαντλείται.

Κράτησα το αίμα μου
σιωπή από θάλασσα
για να μ' ακούσεις
και να 'ρθεις
πριν ξημερώσει η σκληρότητα
κράτησα την καρδιά μου
ρίζα τού δάσους που στενάζει
στο στήθος μου.

Μην κοιμηθείς
πριν έρθω να σ' ανταμώσω
γενιά μου.

Μέσα από μακρινούς καθρέφτες
μας κοιτάζουν και μας κρίνουν
τα τοπία
μέσα από μακρινά παράθυρα
μας περιμένουν σκεφτικά τα πρόσωπά μας.

Από τη συλλογή Αναπάντεχο καλοκαίρι (1978)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Κατερίνα Καριζώνη
Δημοσίευση σχολίου