Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Νίκος Γρηγοριάδης, Φωνές


Απόστολος Καλδάρας & Πυθαγόρας, Μες στου Βοσπόρου τα στενά (με τον Χαλίλ Μουσταφά και τον Γιώργο Νταλάρα)

Φωνές

«Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλην»

Και το λεωφορείο να βελάζει σαν κριάρι
λουσμένο στις εκστάσεις τού Βοσπόρου.
Γύρω
οι λόφοι μοναστήρια φωτός και κιθαρίζουν
μες στα βαθιά τα κύματα δελφίνια.
Σμήνη φωνές οικείες κι αγαπημένες των δικών μας.
Οσία Ιώ κι εσύ Αγία Έλλη, με το χρυσόμαλλο το δέρας.
Και τ' αγιασμένο κύμα να φρικιά το εσώτατο.
Αν ναι, και ποιος θα το χαρεί
το μόνο «γεια χαρά, αδέρφια».

Θεσπέσια καλέσματα,
οράματα μέσα στο πορφυρό τού σύννεφου
που συμπλεκόμενα ανυψούνται στη χλωρή τη μνήμη
κι άλλα θρηνητικά σε ατέλειωτες σειρές μεσονυχτίων
- γδούποι σωμάτων σε στρατιές οδοιπόρων
ανεπίστροφες.

Ω σεις λησμονημένοι
με τη γεύση στα χείλη τής μοναξιάς
κι εσείς που μέσα σας ουρλιάζουν τα σκοτάδια,
μπρος μου διαβαίνετε σιωπηλοί
με καταιγίδες στις αίθριες ψυχές σας,
μάταια περιμένοντας
κάποιος να 'ρθεί μ' αναδρομές
τη νέκρα των καιρών σας να θερμάνει.

Μ' ένα του λόγο τής φθοράς
τ' άφθαρτα των χρησμών σας τα συνθέματα
μακάριος ν' αποκρυπτογραφήσει.


Από τη συλλογή Μαύρες ακτές (1994)
Δημοσίευση σχολίου