Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Μαρία Ζαβιανέλη - Διαμαντάκη, Η ερωτευμένη θάλασσά μου


Η ερωτευμένη θάλασσα μου

Κοράλλια και μαργαριτάρια στολίζουν την κάμαρά μου,
θαλάσσιες μοβ οι ανεμώνες ανθίζουν πάνω στα σεντόνια
και το μικρό μου το κρεβάτι γενναίο γίνεται σκαρί!
H λαβωμένη θάλασσά μου τον πόνο κρύβει στον αχό της
και τα αλμυρά τα δάκρυά της κύματα είναι ασημένια
μα είναι το σκάφος μου γλαρόνι με τα κατάλευκα φτερά του
ανοίγω τα πανιά και να ’μαι μες στα μαβιά τα χρώματα της.
Την νανουρίζω τυλιγμένη με φύκια και ασημιά κοχύλια…
Θαλασσοπούλια, ησυχάστε - κοιμήθηκε, μην την τρομάξετε
γιατί ερωτεύτηκε η γλυκιά μου τον Βέγα το λευκό αστέρι
που βρίσκεται πολύ μακριά της και έτσι ποτέ δεν θα ειδωθούνε
κι ούτε φιλιά θ’ ανταλλάξουν!
Μα, σαν μερώσει ο μαΐστρος, βιράρω τις καδένες φεύγω
κι εκείνη μέσα στα όνειρά της ερωτευμένη ταξιδεύει!

Αδημοσίευτο ποίημα (Ιούνιος 2008)
Δημοσίευση σχολίου