Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Ζωή Καρέλλη, Αισθηματικό



Αισθηματικό

... Η μελωδία φτηνή
κι ευχάριστη όμως η νοσταλγία
κάποιο άγχος φέρνει. Απ' το σκοτάδι
ελαφριά φτάν' η φωνή.
Όχι δα και τίποτε σπουδαία,
κάπως βραχνή, εφηβική.

Ο πόθος παιχνίδι, ευχάριστος
ο ήχος στο χόρευμα οδηγεί.

Ο άνθρωπος είναι περίεργος
με τα κομμάτια συμπτώσεων μέσα του.
Παρατηρώ την ανοιχτή μπαλκονόπορτα,
το ελαφρύ σαλεύει παραπέτασμα.
Έξω στο στιλπνό στερέωμα φέγγουν
με φως γλυκύ, τ' άστρα.

Απ' το φιλμ είναι το τραγούδι γνωστό,
αισθηματικό. Η κόρη κι ο νέος
προβάλλονται σ' επιτήδειο φίλημα.
Πόσο άλλαξαν οι γυναίκες... λησμόνησαν
ή ποτέ δεν έμαθαν το δισυπόστατο της ηδονής;

Υπάρχουν όμως αισθήματα στο βραχνό αχό,
στα χείλη του εφήβου;
Τραγουδά ίσως αμέριμνα. Μόνον εγώ
βρήκα τον πονεμένο ήχο, νοσταλγικό,
για ό,τι μένει ανεκπλήρωτο;

Από τη συλλογή Της μοναξιάς και της έπαρσης (1951) της Ζωής Καρέλλη

Δημοσίευση σχολίου