Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το μάθημα (με τον Γιώργο Μαρίνο)


Πρώτη εκτέλεση

Το μάθημα (Μάθημα ελληνικής ιστορίας)

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μαρίνος

Όλη μου η ζωή διδασκαλία
όλη μου η ζωή συντακτικό
δίνω ρήμα επίρρημα και ζητώ
το ουσιαστικό

Αρχίζει το μάθημα

Συνοπτική ιστορία Ελλάδος

Οι Έλληνες είναι λαός
όλο τιμή και δόξα
το ένδοξό τους παρελθόν
κλωσσάνε σαν την κλώσσα
κι ανέκαθεν πολέμησαν
κατά της τυραννίας
τους έμεινε η καρκατσουλιά
και δυο αβγά Τουρκίας

Οι Έλληνες είναι λαός
με βίτσια και ψωνάρα
γι' αυτό τους μούντζωσε ο Θεός
τους έριξε κατάρα
κι αφού πολύ δοξάστηκαν
και φτάσαν στην ακμή τους
τους έσπασε ο τσαμπουκάς
και βράζουν στο ζουμί τους

Αρχαία ιστορία - Η μάχη των Θερμοπυλών

Φωτιά κι ασπίδα
του Λεωνίδα
με τους τριακόσους που 'χαν πιάσει τα στενά
Καμένα Βούρλα
κι απάνω τούρλα
πλακώσαν Πέρσες και τσακίσαν τα παιδιά

Μ' ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

Ποιος αντίχριστος, ποιο κάθαρμα τους πρόδωσε, παιδιά;
-Καλέ κυρία!
-Καλέ κυρία!
-Ο Εφιάλτης!
-Μπράβο, παιδί μου!

Κι έτσι μάθαμε τι εστί
χαφιεδισμός και πουτανιά
και κωλογάντζα
και ρουσφέτι
και επίσης τα συνώνυμα αυτών:
νταβατζιλίκι ρουφιανιά και ρεβεράντζα
και σωθήτω όποιος σώζει εαυτόν

- Τι παράγει η Ελλάς παιδιά;
- Χαφιεδισμό και πουτανιά και κωλογάντζα
- Και μαστίχα Χίου και χαλβά Φαρσάλων και καπνά
- Νταβατζιλίκι ρουφιανά και ρεβεράντζα
- Και σταφίδα Κορινθίας, τραχανά...
- Έκτακτα!

Και πάμε παρακάτω:

Η Άλωσις


Ποιος ξέρει τώρα να μου πει
ποιαν αποφράδα μέρα
μας πήρε και μας σήκωσε
ο διάολος τον πατέρα
κι οι δεσποτάδες νταχτιρντί
και γύρω γύρω όλοι
μπουκάραν οι Οθωμανοί
και πήρανε την Πόλη

- Πότε συνέβη αυτό, παιδιά μου;
- Κυρία, κυρία, κυρία! Το 1453!
- Μπράβο, παιδιά μου! Και πάμε παρακάτω:

Ο χορός τού Ζαλόγγου

Η Δέσπω η Τζαβέλαινα μια καθαρή Δευτέρα
εσύναξε τις γκόμενες και σήκωσε μπαντιέρα
τις πήγε κατά Ζάλογγο κι αυτές μερακλωθήκαν
και ρίξαν κι ένα ποτ πουρί και κατακρημνισθήκαν

Μ' ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

Και πάμε παρακάτω:

Ο Αθανάσιος Διάκος

Θανάσης Διάκος έψηνε στη Λιβαδειά σουβλάκια
ο Ομέρ Βρυώνης πέρναγε και ζήταγε ουζάκια
- Δεν σε σερβίρωμ άπιστε, σουβλάκι δεν σου φτιάχνω
κι ο Ομέρ Βρυώνης έκραξε «σουβλάκι θα σε κάνω»
Και το’πε και το’κανε

Μ' ένα ρυθμό: μάμπο μάμπο μάμπο

Γιατί ήρθαν κι άλλοι
Φράγκοι, Άγγλοι, Γάλλοι τσάροι, σταυροφόροι
μισθοφόροι Αμερικάνοι Γερμανοί
κι έτσι τραβήξαμε
ετούτο εδώ το ζόρι
κι έγινε γυαλιά καρφιά το μαγαζί

Κι άντε πάλι
η Ελλάς η προ αιώνων
μια φωνή των μεγαφώνων
μια τρελή
μέσα στην ίντριγκα φωνάζει και σπαράζει
- Τι το ήθελα, καλέ, το μπικουτί;

Και η ζωή μας μια επέτειος φριχτή
Τα φώτα κάηκαν
και τέλειωσε η γιορτή
χαμένοι ήρωες φαντάσματα του χτες
μάθε να ζεις
Και μες στο τώρα μπες

Όλη μου η ζωή διδασκαλία
όλη μου η ζωή συντακτικό
δίνω ρήμα επίρρημα και ζητώ
το ουσιαστικό

Από τη μουσική παράσταση Στον αστερισμό τής Μέδουσας (1984) και τον ομώνυμο δίσκο τού Γιώργου Μαρίνου

Το τραγούδι αυτό αποτελεί μέρος μιας από τις συγκινητικότερες παρλάτες τού Γιώργου Μαρίνου τα χρόνια που εμφανιζόταν στη Μέδουσα. Ξεκινά μια αναδρομή στη ζωή του από την ώρα που γεννήθηκε και κάποια στιγμή φτάνει στα γυμνασιακά του χρόνια και στην αγαπημένη του φιλόλογο, την Ευαγγελία Δελαπόρτα (αν θυμάμαι σωστά το όνομα). Σύμφωνα με το σενάριο, ο διάλογος που ακούμε στο τραγούδι είναι από το μάθημα ιστορίας με τη συγκεκριμένη δασκάλα. Ωστόσο, στη συνέχεια της παράστασης ο Γιώργος Μαρίνος αναφέρει κι άλλες φορές τη δασκάλα του ως έναν από τους ανθρώπους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του.

Αφιερώνω το πρώτο και τελευταίο τετράστιχο στον φίλο μου τον Απόστολο γιατί αφορά τα μηνύματα που ανταλλάξαμε αυτές τις μέρες. :-)
Δημοσίευση σχολίου