Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Δεν θέλω να σε πλανέψω


Βασίλης Τσιτσάνης, Μπορεί να το 'χουν πλανέψει (Ακρογιαλιές, δειλινά)
(τραγούδι: Στέλλα Χασκήλ & Βασίλης Τσιτσάνης - πρώτη γραμμοφώνηση: 1948)


Δεν θέλω να σε πλανέψω

Δεν θέλω να σε πλανέψω,
όπως τα όνειρα της νύχτας
πάνω στο κρεβάτι των ψευδαισθήσεων.
Εκείνες τις ώρες, που θα ταξιδεύης
πάνω στη γαλέρα των αποφασιστικών σου κυμάτων,
θάναι το τελείωμα του ηλιακού φωτός.
Θάναι τα τελευταία εμβατήρια της μνήμης
όπως η θύμηση θα σωριαστή με κλειστό στόμα
στα στερνά αποχαιρετιστήρια τραγούδια της θάλασσας.
Η ψυχή σου, λεύτερη φτερούγα θ' απαλοφεύγη,
ένα λευκό σημάδι θα κινήται στον άνεμο,
ενώ στ' αμμουδερό ακρογιάλι
ένα γαλάζιο μαντήλι θα κρυφτή
μέσα στα κρύα χέρια
του απομένοντος ανθρώπου.
Να σε καρτερώ δεν θάχω τη δύναμη,
όταν δεν θάχω τη σκέψη να σε γυρίσω
πίσω στην ανανέωση του πόνου.
Ό,τι φεύγει, με το καλό. Να έχη 'γεια.
Να ξεμακραίνη σαν τους ευεργετικούς καιρούς,
όπου η λησμοσύνη μετράει τ' ακαθόριστα πλέον
μέσ' απ' το διαφανές πέπλο των αναμνήσεων.

Από τη συλλογή Ψυχή και τέχνη (1961)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα
- Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου
Δημοσίευση σχολίου