Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ορέστης Αλεξάκης, Τα επίμετρα (II)


Δήμητρα Γαλάνη & Παρασκευάς Καρασούλος, Περιουσία
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη - δίσκος: Φως (1991)

[Από την ενότητα Δ. Τα επίμετρα]

II

Εσύ μακριά
στο ανεπανάληπτο όνειρο

την τελειότητά σου υπαινισσόμενη

*
Στα βάθη τού αδυσώπητου κενού
λάμψη κρυφή τού υπονοούμενου άστρου

*
Φιλί τής αιωνιότητας
ρήξη τού χρόνου
*
Αμέριμνα γεωργείς το φως τού κόσμου
*
Η ίδια η ομορφιά σε αναγγέλλει
σε υπόσχεται

όπως τα στάχυα υπόσχονται
τον εύοσμο άρτο
*
Ω μυστικέ ουρανέ τού μέλλοντός μου

φεγγοβολή απροσδόκητη
προσέλευση άστρων
*
Ανάβεις πολυκάντηλο στο χάος
για να σε βλέπουν μάτια ναυαγών
*
Ω μνήμη ενός κοράλλινου βυθού

στης άσημης ζωής μου το ενυδρείο
*
Ω στίλβη των αστερισμών
μέσα σε νύχτες εύμολπες
*
Πώς απ' τον θάνατό μου με ανασύρεις;

Πώς όλος είμαι μες στην ομορφιά σου;

Πώς σε κοιτώ κι ενδίδω στη σιωπή σου;
*
Ω αναντίρρητη στη βεβαιότητά σου

Ω μακρινή στη φωτεινή σου εγγύτητα

Ω σιγηλή στο μουσικό σου ανάκρουσμα
*
Μ΄ανακαλύπτεις στον βυθό
και μ' ανυψώνεις

και στο δικό σου φως
μ' επαληθεύεις
*
Με φέρνεις σ' ό,τι απέραντο ενοικεί
τη λάμψη και το θάλπος τής αγάπης
*
Σ' ό,τι αποδίδει την ακέραιη μνήμη
*
Ψηλά
στην επιφάνεια του φωτός

Στης ομορφιάς την έκπαγλη εξουσία

Από τη συλλογή Βυθός (1985)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου