Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Ορέστης Αλεξάκης, Νύχτωνε κι ήμουν τόσο μοναχός...


Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας - Νύχτωσε, νύχτα (δίσκος: Όταν σου λέω πορτοκάλι, να βγαίνεις (1987))

Νύχτωνε
κι ήμουν τόσο μοναχός

που νόμιζα πως ο Θεός
πλησιάζει

*

Ακοίμητος στα στήθη μου
καημός

ο καταποντισμός
του παραδείσου

*

Ξάφνου
φωτίζει μέσα μου ο νεκρός

τον σκοτεινό ουρανό
του μέλλοντός μου

*

Σα να 'χει κι άλλα βήματα ο καιρός

σα να 'χει κι άλλα σκαλοπάτια ο τάφος

*

Ψυχή μου
σκοτεινή καταπακτή

μυστηριώδης σήραγγα
του αγνώστου

*

Στη μοναξιά των λέξεων
κατοικώ

στην έρημο των στίχων
ασκητεύω

...

Από τη συλλογή Νυχτοφιλία (1995)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου