Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Ορέστης Αλεξάκης, Σ' είδα και μ' είδες...


Χρήστος Θηβαίος & Μάνος Ελευθερίου, Ένας ζητιάνος στα χρυσά
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας - δίσκος: Πάντα κάτι μένει (2008))

Σ' είδα και μ' είδες όμως δε με γνώρισες
Και πώς να με γνωρίσεις όπως ήμουν, ένας ζητιάνος κουρελής και βρώμικος και με κεφάλι ξυρισμένο, ανάμεσα σε τόσους ευγενείς προσκεκλημένους, που μπρος στη θύρα τού σπιτιού σου συνωστίζονταν και με υποκλίσεις, χειραψίες και τέτοια, περνούσαν μέσα στην κατάφωτη αίθουσα. Όμως αργότερα, καθώς και πάλι βγήκες, κάποιον επίσημο θαρρώ να υποδεχτείς -λαμποκοπώντας στο λαμέ σου φόρεμα με τις αστραφτερές του διαμαντόπετρες- το βλέμμα σου έπεσε ξανά σε μένα, κι όπως την ώρα εκείνη οι θυρωροί με πρόσωπα στεγνά με σταματούσαν, πάρτε τον κύριο πίσω στην κουζίνα και δώστε του να γευματίσει κι όσο κρασί θελήσει ας πιει, τους είπες και συμπονετικά μου χαμογέλασες -ή μήπως κιόλας λίγο τρυφερά;- τόσο που νόμισα πως μέσα στης ματιάς μου τη λάμψη κάτι γνώρισες, απ' όταν
ένδοξος και περιφανής
το στιβαρό μου τότε χέρι απλώνοντας

από βαθύ πηγάδι σε τραβούσα.

Από τη συλλογή Θίασος στην εξέδρα (2006)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου