Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Ορέστης Αλεξάκης, Δικαίωση


Σταύρος Κουγιουμτζής & Μάνος Ελευθερίου, Τώρα που θα φύγεις
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας - δίσκος: Μικρές πολιτείες (1974))

[Από την ενότητα Νεκροί στην πόλη]

Δικαίωση

Έστω και μετά θάνατον
έγινες πια κι εσύ ο «αγαπημένος»
'Έστω και μετά θάνατον
αξιώθηκες κι εσύ το «θαυμασμό» μας
-αναποτρέπτως «έγκλειστον»
σε λιγοστές σελίδες
αλλά
«δεδηλωμένον» επί τέλους.
Μπορεί η ψυχή σου συνεχώς να νιώθει
δικαιωμένη και να συνεχίζει
ήρεμη τον μεταθανάτιο βίο
Έστω και «ολιγοσέλιδος»
ικανοποιημένος πρέπει να 'σαι
Αφού γνωρίζεις ασφαλώς
πόσο ακριβά κοστολογείται η φήμη
και πως εσύ δεν είχες χορηγούς
εθελοντές χρηματοδότες
λάτρεις τής τέχνης ανιδιοτελείς
και ποιος λοιπόν για σένα να φροντίσει
ποιος και γιατί να σε νοιαστεί
έτσι που ζούσες αφανής
σκιώδης
με τον καφέ και την εφημερίδα
αθέατος στις απόμερες γωνιές
άδειων κατά κανόνα καφενείων
Τόσα μπορούσαμε για σένα τόσα πράξαμε
Μη μας κρατάς λοιπόν κακία Συχνά
η ανάγκη δυστυχώς μας καθορίζει
Μας παρασύρουν οι κακοί καιροί
Σύμβουλοι και συνθήκες μάς εκτρέπουν
Άνθρωποι γαρ -
μα εσύ μην αμφιβάλλεις
Με θλίψη φίλε σ' αποχαιρετούμε
Με θλίψη και παραδοχή
και γεύση ματαιότητας στα χείλη
Καλό ταξίδι στο Υπερούσιο Φως
- εκεί που σβήνουν όσα
τώρα
λάμπουν

Από τη συλλογή Το άλμπουμ των αποκομμάτων (2009)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου