Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Ορέστης Αλεξάκης, Τι περιμένεις όταν περιμένεις το Τίποτα;



Charles Dumont & Michel Vaucaire, Non, je ne regrette rien (τραγούδι: Εdith Piaf)

[Από την ενότητα Ο μεταμφιεσμένος χρόνος]

Τι περιμένεις όταν περιμένεις
το Τίποτα;
Το Τίποτα δε θα 'ρθει
Το Τίποτα είν' εδώ σε περιβάλλει
φοράει λαμπρή στολή κι ωραία πλουμίδια
και τον θαυμάσιο κόσμο προσποιείται
Το Τίποτα είναι χρώματα και λάμψεις
σχήματα και μορφές
κενά και όγκοι
Μάτια που φέγγουν στοχασμό και ρέμβη
Χείλη που στάζουν ηδονή και λήθη
Σώματα που θροούν φωνές που ανθίζουν

Το Τίποτα είναι το χαμόγελό σου
το βλέμμα σου το σιωπηλό σου δάκρυ
Η δίψα τής ψυχής σου που δεν σβήνει
Το άλλο σου πρόσωπο το βυθισμένο
που σε κοιτάζει από την καταχνιά του

Το Τίποτα είσαι Εσύ Το μαύρο σου αίμα
Της ύπαρξής σου το βαθύ πηγάδι

Από τη συλλογή Το άλμπουμ των αποκομμάτων (2009)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου