Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Ορέστης Αλεξάκης, Ο αχινός



[Από την ενότητα
Νεκροί στην πόλη]

Ο αχινός

Την ποίηση αν δεν υποχωρεί
μπορείς να τη βιάσεις
δεν είναι δα πρωτόβγαλτη παρθένα
έχει ασκηθεί στην πονηριά και την υποκρισία.
Χρόνια και χρόνια σού ορκιζόταν
αιώνια πίστη κι αφοσίωση
καταβροχθίζοντας κομμάτια απ' τη ζωή σου
για μια παραίσθηση για μια παραφορά
που τελικά κατέληγε στο κλάμα.
Και τώρα
τάχα δε σ' αναγνωρίζει
Σε προσπερνά γυρνώντας το κεφάλι
με αμούστακα αγοράκια χαριεντίζεται
ανύποπτες παιδούλες ξεμυαλίζει
Ου να χαθεί... δε θα της κάνω το χατίρι
δε θα την πιάσω απ' τα μαλλιά
το αραχνοΰφαντό της δε θα σκίσω
Ξέρω τι ψέμα κρύβεται από κάτω
τι ματαιότης εγκοσμίων σαρκάζει
ποια τρύπα καιροφυλακτεί
- ένδοξους κι άδοξους μεγάλους και μικρούς -
σαν μαύρος αχινός
να μας ρουφήξει

Από τη συλλογή Το άλμπουμ των αποκομμάτων (2009)

Translatum: Favourite Poetry - Ορέστης Αλεξάκης
Δημοσίευση σχολίου