Χρήστος Θηβαίος, Μέρες αδέσποτες (δίσκος: Μέρες αδέσποτες (1996))
πατρίδα, 2
σαν άγρια σκυλιά
σαν παγωμένος άνεμος
αν κάποτε μέρες τυφλές
ουρλιάζουν στο κατώφλι σου
κρατήσου από το μέσα σου
ποιες λέξεις έγραφε
το βλέμμα μου θυμήσου
πώς φώτιζαν και πώς τριζοβολούσαν
στο σπίτι μας τα ξύλα
γιατί ήταν ανοιχτή
και απροσπέλαστη η πόρτα μας
κόκκινες και γαλάζιες
ψηφίδες αποσπώ για σένα από τον ουρανό
με νύχια και με δόντια αθέατη
σου χτίζω μια μελλοντική πατρίδα
Από τη συλλογή Το διπλό άλφα της αγάπης (1994)
Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα – Τόλης Νικηφόρου
Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010
Τόλης Νικηφόρου – Πατρίδα, 2
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
4 Σχόλια:
Συγχαρητήρια Βίκυ γι αυτό το αφιέρωμα στον εξαίρετο ποιητή Τόλη Νικηφόρου.Ποίηση γνήσια με λεπτή ευαισθησία και ενάργεια.Εικόνες πρωτότυπες που δημιουργούν υποβλητική ατμόσφαιρα και δονούν την ψυχή του αναγνώστη.
Την απάντησή μου για τα συγχαρητήρια την ξέρεις, έτσι δεν είναι, Γιάννη;
Θα ξαναπώ για όλους τους άλλους αναγνώστες ότι οι ποιητές μας είναι αυτοί που αξίζουν και δικαιούνται συγχαρητήρια και κανείς άλλος.
Συμφωνούμε απόλυτα (και το ξέρεις) για όλα όσα λες σχετικά με την ποίηση του Νικηφόρου. Ειδικά τώρα που είμαστε στην αγαπημένη μου συλλογή. :-)
Σχεδόν θα ορκιζόμουν ότι ένιωσα τον παγωμένο άνεμο...
Πολύ καλό επίσης...
Καλό βράδυ..
(Υ.Γ.: τα λουτρά θεραπεύουν όταν μετά από αυτά λουφάζεις.Αλλά άμα μετά γυρνάς στις ταβέρνες και στα μπαρ...και χιονίζει κιόλας...αυτά παθαίνεις :))
Κι εσένα η πόρτα σου ήταν ανοιχτή και απροσπέλαστη, ε; Και μπήκε μέσα ο παγωμένος άνεμος ή μάλλον βγήκες εσύ και μετά... :-)
Δημοσίευση σχολίου