Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Τόλης Νικηφόρου, Ούτε ένα ξέφτι απ' το χαμόγελό σου



Γιάννης Τσανάκαλης, Η μάνα εν κρύον νερό
(τραγούδι: Πέτρος Γαϊτάνος - δίσκος: Αγέρας, έρωτας & αρμύρα (1998))


ούτε ένα ξέφτι απ' το χαμόγελό σου

μου λείπει η άνοιξη
η άνοιξη μετά βαρύ χειμώνα
που πλημμυρίζει τον αέρα φτερουγίσματα
το φως μού λείπει
απ' τα γαλάζια μάτια σου
τις επτασφράγιστες τώρα μητέρα
πύλες του κόσμου

μου λείπει τ' όνομά μου στα δικά σου χείλη
αυτά που μόνο εσύ για μένα ήξερες

τώρα δε μένει τίποτα
ούτε το θρόισμα απ' το φόρεμά σου
μια νότα απ' τη φωνή σου
μικρό ένα ξέφτι απ' το χαμόγελό σου
τώρα δεν μένει
παρά να σκεπαστώ μ' αυτό το τίποτα
και στο κενό βουβός να βλέπω
κάποιον που θάλεγες πως είμαι εγώ
σαν τον χλωμό αντικατοπτρισμό
μιας παιδικής φωτογραφίας σου

Από τη συλλογή Ξένες χώρες (1991)

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα - Τόλης Νικηφόρου
Δημοσίευση σχολίου